De Opstanding en Openbaring.


De visie dat Openbaring vóór 70 na Christus is geschreven en grotendeels vervuld is, roept een belangrijke kwestie op: 

Hoe past de wederkomst van Christus en de opstanding van de doden hierin?


De Bijbel is duidelijk dat de ultieme wederkomst van Christus gepaard gaat met de opstanding van de doden en het laatste oordeel (1 Korinthe 15:22-24, 1 Thessalonicenzen 4:16-17, Openbaring 20:11-15). Aangezien de doden nog niet fysiek zijn opgestaan, moet deze gebeurtenis nog steeds in de toekomst liggen.


Hier zijn enkele mogelijke manieren waarop de preteristische visie (dat veel profetieën al vervuld zijn) en de nog toekomstige opstanding met elkaar kunnen worden samengebracht:


1. Twee ‘komsten’ van Christus: een in 70 na Christus en een nog toekomstige


Een veel voorkomende uitleg binnen gematigd preterisme is dat er een onderscheid is tussen:

    1.    Een symbolische ‘komst’ van Christus in oordeel over Jeruzalem in 70 na Christus

    •    Jezus voorspelde de verwoesting van de tempel als een teken van Gods oordeel over Israël (Matteüs 24:1-34, Lukas 21:5-32).

    •    Openbaring zou dan grotendeels hierover gaan.

    •    Dit was een ‘komst op de wolken’ in de zin van een goddelijk oordeel, zoals vaker in het Oude Testament wordt gebruikt (bijv. Jesaja 19:1 over Egypte).

    2.    Een letterlijke, fysieke wederkomst in de toekomst

    •    Jezus zal zichtbaar terugkeren om de doden op te wekken en het laatste oordeel te voltrekken (Handelingen 1:11, 1 Korinthe 15:23-26, Openbaring 20:11-15).

    •    Dit moet nog plaatsvinden.


💡 Conclusie:

Dit betekent dat Openbaring niet per se over de allerlaatste wederkomst van Christus en het einde van de wereld gaat, maar over de komst van Christus in oordeel over Israël. De definitieve wederkomst met de opstanding der doden ligt nog in de toekomst.


2. Openbaring 20 en de ‘Eerste Opstanding’


Sommige preteristen interpreteren Openbaring 20 op een manier die past bij de vroege datering en de nog toekomstige fysieke opstanding:

    •    Openbaring 20:4-6 spreekt over een ‘eerste opstanding’, waarbij de martelaren met Christus regeren.

    •    Dit zou niet fysiek, maar geestelijk kunnen zijn – de opname van de zielen van gelovigen naar de hemel (zoals Paulus in Filippenzen 1:23 noemt).

    •    De ‘tweede opstanding’ zou dan de algemene, fysieke opstanding van de doden zijn, die nog moet komen (Johannes 5:28-29, 1 Korinthe 15:50-55).


💡 Conclusie:

Als Openbaring vóór 70 na Christus is geschreven, zou hoofdstuk 20 kunnen verwijzen naar een geestelijke opstanding van martelaren in de hemel, terwijl de uiteindelijke fysieke opstanding en het oordeel nog in de toekomst liggen.


3. Het ‘einde der tijden’ betekent niet ‘het einde van de wereld’


Veel teksten over het ‘einde der tijden’ (zoals Matteüs 24, Hebreeën 1:1-2) hoeven niet over het fysieke einde van de wereld te gaan, maar kunnen verwijzen naar het einde van het oude verbond en de overgang naar het nieuwe verbond.

    •    De vernietiging van de tempel in 70 na Christus markeerde het definitieve einde van het oude joodse systeem.

    •    De kerk is nu het geestelijke Israël, en het Koninkrijk van God groeit sindsdien wereldwijd.

    •    De uiteindelijke vervulling van Gods Koninkrijk zal pas komen bij de fysieke wederkomst van Christus.


💡 Conclusie:

Openbaring (als het vóór 70 na Christus is geschreven) gaat over het einde van het oude verbond, niet over het einde van de wereld. De fysieke wederkomst van Christus en de opstanding van de doden liggen nog in de toekomst.


Samenvatting


Openbaring vóór 70 na Christus betekent dat het grotendeels over de vernietiging van Jeruzalem en het einde van het oude verbond gaat.

Dit sluit niet uit dat er nog een fysieke wederkomst van Christus en een opstanding van de doden moet komen.

Openbaring 20 kan een geestelijke opstanding beschrijven (martelaren in de hemel), terwijl de algemene opstanding nog in de toekomst ligt.


➡️ De vroege datering van Openbaring betekent dus niet dat er geen wederkomst en opstanding meer komt. Het betekent alleen dat veel van de ‘eindtijd’-profetieën al vervuld zijn in 70 na Christus, terwijl de uiteindelijke voltooiing van Gods plan nog in de toekomst ligt.